برنامه ویتالیک بوترین برای ارتقای اتریوم
ویتالیک بوترین، بنیانگذار مشترک اتریوم، به تازگی با هشدار درباره آسیبپذیریهای کوانتومی این شبکه، نقشه راهی به نام «استرامپ» را معرفی کرده است. این برنامه چندساله به منظور ارتقای امنیت، افزایش سرعت و مقاومت در برابر تهدیدات کوانتومی تا سال ۲۰۲۹ طراحی شده است. بوترین در این راستا جزئیات برنامهای مرحلهای را ارائه کرده که شامل هفت هاردفورک برنامهریزیشده میباشد.
سند «Ethereum Strawmap» که توسط جاستین دریک معرفی شده، بر نهاییسازی سریعتر تراکنشها، افزایش توان عملیاتی، حریم خصوصی بومی و بهرهگیری از رمزنگاری پساکوانتومی تمرکز دارد. بوترین چهار بخش آسیبپذیر در اتریوم را شناسایی کرده که شامل امضاهای BLS، سازوکار دسترسیپذیری داده مبتنی بر KZG، امضاهای ECDSA و اثباتهای لایه کاربرد مبتنی بر KZG یا Groth16 میشود. او تأکید کرد که این اجزا میتوانند بهصورت تدریجی و از طریق ارتقاهای هماهنگ پروتکل جایگزین شوند.
پیشنهادات برای بهبود اجماع و دسترسیپذیری داده
در بخش اجماع، بوترین پیشنهاد جایگزینی امضاهای BLS با امضاهای مبتنی بر تابع هش مانند Winternitz را مطرح کرده است. همچنین، استفاده از STARK برای تجمیع در چارچوب اجماع سبک نیز پیشنهاد شده است. او تأکید کرد که انتخاب تابع هش مناسب از اهمیت بالایی برخوردار است و گزینههایی مانند Poseidon2 و BLAKE3 میتوانند مورد توجه قرار گیرند.
در حوزه دسترسیپذیری داده، اتریوم در حال حاضر از تعهدات KZG استفاده میکند. با این حال، بوترین اشاره کرد که STARK میتواند جایگزین شود، اما چالشهایی در نمونهبرداری دوبعدی داده ایجاد میکند. او استفاده از PeerDAS و نمونهبرداری یکبعدی را به عنوان رویکردی سازگارتر با مقیاسپذیری اتریوم پیشنهاد داد.
توسعه حسابها و هزینههای گس
بوترین به انتزاع حساب بومی تحت EIP-8141 اشاره کرد که امکان استفاده از طرحهای امضای مقاوم در برابر کوانتوم را فراهم میکند. به گفته وی، تأیید امضاهای مبتنی بر هش حدود ۲۰۰,۰۰۰ گس هزینه دارد، در حالی که این رقم برای ECDSA حدود ۳,۰۰۰ گس است. همچنین، پیشنهاد شده است که از امضاهای مبتنی بر شبکه و پیشکامپایلهای ریاضی برداری برای کاهش هزینه گس استفاده شود.
ویتالیک بوترین: "تمرکز بر فناوری ارزهای دیجیتال به جای قیمت، کلید موفقیت است."
جاستین دریک، پژوهشگر بنیاد اتریوم، اعلام کرد که این نقشه راه پنج هدف کلان را دنبال میکند. این اهداف شامل لایه اول سریع، توان عملیاتی گیگاگرسی در لایه اول، مقیاسپذیری تراگاگرسی در لایه دوم، امنیت پساکوانتومی و تراکنشهای خصوصی در لایه اول است. بر اساس این برنامه، هدف رسیدن به ۱۰,۰۰۰ تراکنش در ثانیه در لایه اول و ۱۰ میلیون تراکنش در ثانیه در لایههای دوم تعیین شده است.
در نهایت، زمان نهاییسازی تراکنشها به بازه ۶ تا ۱۶ ثانیه کاهش خواهد یافت. این برنامه به وضوح نشاندهنده عزم و اراده تیم توسعهدهندگان اتریوم برای مقابله با چالشهای پیشرو و حفظ امنیت این شبکه در برابر تهدیدات آینده است.